Yedeği oluşturun ve tanımlayın
Projenin belgelenmiş yedekleme yöntemini ve tutarlı bir snapshot’ı kullanın. Kaynak veritabanını, sürümü, zaman damgasını/saat dilimini, boyutu, şifreleme anahtarının sahibini ve checksum’u kaydedin.
Şifrelenmiş kopyayı production host’undan ayrı bir yerde saklayın. Sırları shell geçmişine, kayıtlara ve ekran görüntülerine koymayın; yetkili personelin anahtara erişebildiğini doğrulayın.
Yalıtılmış bir hedefe geri yükleyin
Hedeflenen ana sürüm ve uyumlu roller/uzantılarla boş, yeni bir veritabanı oluşturun. Eşleşen PostgreSQL geri yükleme aracını kullanarak buraya geri yükleyin; komutu asla production’a yöneltmeyin.
Beklenen tabloları, kritik kayıtların satır sayılarını, kısıtları, uygulamanın başlangıcını ve salt okunur örnek bir iş akışını kontrol edin. Geçişi onaylamadan önce geri yükleme süresini ve farklılıkları kaydedin.
Örnek ve beklenen sonuç
Biçime göre geri yükleme aracını seçin: düz SQL için
psql; custom/tar arşivleri içinpg_restorekullanın (pg_restore --list backup.dumpile inceleyin). Geçici, yalıtılmış bir veritabanına; worker’lar ve dış entegrasyonlar kapalı, yalnızca test sırları açıkken geri yükleyin. Bu prova için production’ı asla kullanmayın.Çıkış kodunu, geçen süreyi, beklenen tablo sayılarını ve bilinen toplam kontrollerini kaydedin. Geri yükleme başarısız olursa veya sayılar farklıysa geçişten önce test host’unda hatayı, uzantıları ve rolleri inceleyin.
pg_dumptek veritabanını kapsar; genel roller için ayrı bir yedek gerekir.